پس کِی توسعه دهیم؟

اکثر کسانی که با عقاید من آشنا هستند می‌دانند که من معتقدم قبل از توسعه سازمان خود باید بتوانید از آنچه که اکنون دارید کمال استفاده را ببرید و برای این کار باید روی شناسایی اتلاف‌های وضع موجود و حذف آن‌ها کار کنید و سپس توسعه دهید. اما سوال درستی که خیلی مطرح می‌کنند این است: شناسایی و حذف اتلاف هیچ وقت در هیچ سیستمی تمام نمی‌شود و اصل جستجوی کمال در تفکر ناب هم بر این نظر استوار است. پس ما کی می‌توانیم به فکر توسعه باشیم. من در پاسخ این سوال دو راه به نظرم رسیده است:

1. یک مرحله نقشه جریان ارزش وضع موجود و آینده را ترسیم کنید و پس از پیاده‌سازی نقشه وضع آینده به فکر توسعه باشید.
2. اما هرگونه توسعه (حتی خرید یک ماشین جدید، فضای جدید یا استخدام و جذب نیرو) را منوط کنید به توانایی مالی خودتان و نه افزایش سرمایه یا استقراض از بانک‌ها. و این توانایی چگونه به دست خواهد آمد؟ از طریق صرفه‌جویی‌های ناشی از پیاده‌سازی تولید ناب.

پس فقط وقتی سازمان خود را توسعه دهید که از طریق ناب‌سازی آن‌قدر پول داشته باشید که بدون نیاز به هرگونه افزایش سرمایه‌ای بتوانید توسعه دهید.

کاظم موتابیان